New books in Neoplatonism, spring 2017

Several juicy titles in Neoplatonic Studies are popping up for 2017 already. One is a promising-looking set of studies on Byzantine Perspectives on Neoplatonism, which includes a number of papers on Proclus, Plethon, and the reception of Neoplatonic texts in the Byzantine world. The other is the latest installment in Cambridge UP's series of new translations of Proclus' Commentary on Plato's 'Timaeus': "Volume 6. Book 5: Proclus on the Gods of Generation and the Creation of Humans." These translations - and esp. their introductions and notes - have become indispensible resources for scholars working on Neoplatonism.

VIA: AncientEsotericism.org :: Network for the Study of Esotericism in Antiquity

SUDA ONLINE

"The Suda (or Stronghold) is a massive 10th century Byzantine Greek historical encyclopedia of the ancient Mediterranean world, covering the whole of Greek and Roman antiquity and also including Biblical and Christian material.

"Preserved in several medieval manuscripts, it has been edited and published several times since the end of the 14th century in traditional hard-copy scholarly editions, most recently that of Ada Adler (Teubner, 5 volumes: 1928-1938, reprinted 1971). The Suda On Line (SOL) project, begun in 1998 as part of the Stoa Consortium, opens up this stronghold of information by means of a freely accessible, keyword-searchable database, with English translations, notes, bibliography, and links to other electronic resources. With contributions (as Translators and/or Editors) from more than two hundred people worldwide, the SOL reached the landmark of all entries being translated and “vetted” (edited) to a usable standard on July 21, 2014. But more can, and will, be done."

The online Suda is a tremendous resource for scholars working on all aspects of antiquity. You can't get too far in researching theurgy or some of the more obscure figures in the Neo-Platonic tradition without having to visit the Suda. How wonderful to have it online!

Check it out here. 

SOURCE: Paleojudaica

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ

Όταν ένας ολόκληρος κόσμος έφτανε στο τέλος του και μία νέα εποχή άρχιζε, σε ένα στρώμα ανθρώπων υπήρχε η πεποίθηση ότι μόνο δια της αναβάπτισης στην ανανεωτική πηγή της ελληνικής σοφίας ο κόσμος αυτός θα διασώζονταν. Φρούδα ελπίδα για τους Βυζαντινούς, λυτρωτική και αναγεννητική λύση για τους Ιταλούς και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Το πολιτικό ιδεώδες των ολοκληρωτικών μεταρρυθμίσεων, η νεοπλατωνική πεποίθηση της δυνατότητας επιστροφής στην αρχή του παντός, η οργάνωση μίας ιεραρχίας θεοτήτων κάτω από την απόλυτη εξουσία του Δία, αυτός ο τόσο σοκαριστικός για τον Γεννάδιο-Σχολάριο παγανισμός, έβρισκαν την πρακτική αντιστοιχία τους σε μία λεπτομερή και αναλυτική ηθική αρετών, ενώ με την φαινομενικά συντηρητική αναγωγή στην Ειμαρμένη, στηριζόταν η έντονη, σχεδόν υπεράνθρωπη προσπάθεια αφύπνισης για την απαλλαγή από κάθε θρησκευτική ηττοπαθή μοιρολατρία, που ήθελε το τέλος του Βυζαντινού κόσμου να οφείλεται στις αμαρτίες ενώπιον του Θεού. Με τη θεωρία της Ειμαρμένης, ο αναγεννησιακός λόγιος Γεώργιος Γεμιστός-Πλήθων απέφευγε να παγιδευτεί στην πίστη στο αναπόδραστο της μοίρας, αφού οι άνθρωποι ως «μεθόριον» μεταξύ του αισθητού και του νοητού βασιλείου διατηρούσαν την ελπίδα να ανέλθουν στην οντολογική και αξιολογική κλίμακα. Μία άνοδο σε κάθε τομέα χρειαζόταν και ένας ολόκληρος λαός, βυθισμένος στη συναισθηματική προσήλωση στο δόγμα. Ο Πλήθων-Γεμιστός έμελλε να είναι ο πρώτος και ο τελευταίος έλληνας. Ο πρώτος που οραματίστηκε το νεοελληνικό τρόπο ζωής και σκέψης, συνειδητοποιώντας ότι όλοι «έλληνες εσμέν το γένος», και ο τελευταίος, αφού με την κατάρρευση του Βυζαντίου κλείνει μία ολόκληρη ελληνική περίοδος ιστορίας.

Για μία εισαγωγή στη ζωή και το έργο του Γεωργίου Γεμιστού-Πλήθωνα παραπέμπω στο άρθρο μου: Katelis Viglas, “Principles and Characteristics of George Gemistos Plethon’s Philosophy”, PHILOTHEOS, International Journal for Philosophy and Theology, Vol. 9, 2009, 183-190